Input VAT deduction

The right to deduct input tax, i.e. the right to reduce the amount of tax due by the amount of input tax, is the basic and fundamental right of the taxpayer arising from the very structure of the value added tax as a value added tax. According to the basic principle expressed in Article 167 of Directive 2006/112 / EC, the right to deduct arises when the tax to be deducted becomes chargeable.

According to the provisions of art. 168 lit. a) Directive 2006/112 / EC, if the goods and services are used for the purposes of taxable transactions of the taxpayer, the taxpayer is entitled, in the Member State in which he carries out these transactions, to deduct the following amounts from the amount of VAT he is required to pay: VAT due or paid in that Member State on goods and services supplied to him or to be provided to him by another taxable person.

At the same time, pursuant to Article 178 lit. a) Directive 2006/112 / EC, in order to exercise the right of deduction, the taxpayer must meet the following conditions: in order to make the deduction referred to in art. 168 lit. (a) in respect of the supply of goods or services, must have an invoice drawn up in accordance with Title XI Chapter 3 Sections 3-6. The invoice issued in accordance with the VAT Directive should explicitly mention in particular the VAT identification number under which the taxpayer delivered the goods, the full name and address of the taxpayer and the quantity and type of goods supplied.

These EU rules create two basic material conditions and a formal condition, after which each VAT taxpayer can deduct input tax in each taxed transaction. The right to deduct VAT arises – under the VAT Directive – when the tax obligation arises in relation to the deductible tax, which means that the taxpayer-buyer can deduct the input tax as soon as the taxpayer-supplier incurs a tax obligation (tax due ). On the other hand, the requirement to have an invoice documenting the purchase of goods and services is intended to provide control over the input tax deduction process

Relationship between purchases and taxable activities.

Taxpayers may reduce the tax due by the input tax included in the price, if the purchased goods or services are related to specific activities giving the right to deduct, i.e. taxable activities. The basic and necessary condition for exercising the right of deduction is the existence of a relationship between the goods and services purchased and the taxable sale of the taxpayer concerned. This relationship should be indisputable, which means that it should be assessed in the light of the overall activity of the taxpayer and whether the given expenditure can actually have an objective impact on the activities giving the right to deduct VAT. The right to deduct is an expression of the basic principles of EU value added tax, i.e. the principle of tax neutrality and the principle of final consumption taxation.

As noted by judicial and administrative case law, the right to deduct tax exists even when it is not possible to establish a direct relationship between the purchase and the taxed transaction, i.e. in some situations the taxpayer may be entitled to deduct even in the absence of a specific taxed transaction, if the purchase is related to the taxpayer’s activity, which, as a rule, is taxable (or gives the right to deduct tax despite the exemption), and the lack of connection with a specific taxed transaction results from objective factors, usually independent of the taxpayer.

VAT payer status

The right to deduct is due to the VAT taxpayer (conducting business activity within the meaning of the Act). The status of a given entity as a VAT taxpayer is a fully objective category. He is not dependent on registering as such. Taxpayers who do not benefit from tax exemptions are obliged to register as active VAT taxpayers. The provisions of the VAT Act contain a regulation according to which only taxpayers who are registered as active VAT taxpayers may exercise the right to deduct. In the light of the latest case law of the CJEU, the right to deduct input tax is seen as a fundamental taxpayer’s right, which cannot in principle be restricted.

In Case C-400/98 (judgment of 8.06.2000, Brigitte Breitsohl), the ECJ stated that the creation of the right to deduct VAT paid in connection with the first investment expenditure is in no way dependent on the formal recognition of the taxpayer’s status by the tax authorities. The only effect of such recognition is that the status of a taxpayer once recognized (acquired), except in cases of fraud or abuse, cannot be retrospectively withdrawn from the taxpayer (i.e. payer of tax) without violating the principles of protection of acquired rights and legal security.

However, taking into account the tax neutrality considerations for taxpayers, as well as the fact that the entity conducting preparatory activities for starting a business activity has the status of a VAT taxpayer (which in principle has the right to deduct), it should be recognized that, admittedly, the possibility of exercising the right of deduction concerns only registered taxpayers, however, such status is necessary at the time of demonstrating the deduction, but does not have to exist on the day when the taxable activities took place, from which the deductible tax arises. In other words, the right to deduct arises for all taxpayers, but only registered taxpayers can exercise them.

The entity acquires the status of a taxpayer due to preparatory activities, even if he has not yet undertaken taxable activities. The obligation to register applies to taxpayers only from the moment immediately preceding the performance of taxable activities. Therefore, they can act as taxpayers despite not being registered as such. Pursuant to the provisions of the Act, they acquire the right to deduct, and only from the moment of registration they can exercise this right.

The moment when the right to deduct input tax arises.

Input tax deduction is a basic element of the EU VAT system. It is the basic and most important right for VAT payers. The input tax deduction system is the basic tool for implementing the guiding principle of VAT, i.e. the principle of neutrality. The right to deduct input tax under the provisions of Title X of the Directive enables the principle of neutrality to be implemented. The deduction system is intended to relieve the trader entirely of the burden of the VAT payable or paid in the course of all his economic activities.

According to the ECJ case law, the directive’s regulations specify the earliest moment from which the right to deduct can be exercised and the right to deduct should not be time-limited by the Member States. According to art. 86 section 10 VAT, the right to reduce the amount of tax due by the amount of input tax arises in the settlement for the period in which a tax obligation arose with respect to goods and services purchased or imported by the taxpayer.

In the case of domestic purchases of goods and services and import of goods, the right to reduce the amount of tax due by the amount of input tax arises not earlier than in the settlement for the period in which the taxpayer received the invoice or customs document (Article 86b (10b) point 1 VAT). Therefore, the tax may be reduced by the input tax not earlier than in the period in which he has an invoice or customs document.

According to the legislator, immediate deduction of input tax does not have to be the rule but the abovementioned the rules can be interpreted as meaning that the right to deduct arises from the period in which the tax obligation arose, while the taxpayer can use it if, at the time of submitting the tax declaration, he has the invoices to which the deduction applies.

Demonstration of due economic diligence by VAT payers

Tax authorities very often question the due diligence of taxpayers. In such situations, taxpayers try to defend themselves by not knowing about fraud by suppliers of goods and services. In order to defend against the allegations of tax authorities of knowingly participating in tax fraud, it is necessary to invoke the application of specific prudential procedures. These procedures are different mechanisms of the taxpayer’s conduct, which are to allow him to identify unreliable, suspicious contractors, ensure proper assessment of customer documentation, and guarantee the detection of dishonest suppliers.

In the opinion of administrative courts, the mere introduction of prudential procedures does not do the trick, because every business transaction should be examined through the prism of using the appropriate procedure to verify the credibility of the contractor. According to the Court, tax authorities may not require taxpayers to undertake verification activities regarding the business activity of their suppliers.

In order for a taxpayer to be refused the right to deduct input tax, the tax authorities must prove that:

  • the taxpayer’s act constituted fraudulent behavior, and
  • objective evidence should show that the taxpayer knew or should know that the transaction invoked to justify the right to deduct tax was involved in the fraud, which, however, was to be assessed by the administrative court.


The taxpayer is not obliged to verify the contractors in detail

Basic judgments TS UE:

„Organy podatkowe nie mogą w sposób generalny wymagać, by podatnik zamierzający skorzystać z prawa do odliczenia podatku VAT badał, czy wystawca faktury za towary lub usługi, których odliczenie ma dotyczyć, jest podatnikiem, czy dysponuje towarami będącymi przedmiotem transakcji i jest w stanie je dostarczyć oraz czy wywiązuje się z obowiązku złożenia deklaracji i zapłaty podatku VAT, w celu upewnienia się, że podmioty działające na wcześniejszych etapach obrotu nie dopuszczają się nieprawidłowości lub przestępstwa, albo żeby podatnik ten posiadał potwierdzające to dokumenty. Co do zasady bowiem to do organów podatkowych należy dokonywanie niezbędnych kontroli podatników w celu wykrycia nieprawidłowości i naruszeń przepisów prawa w zakresie podatku VAT oraz karanie podatników winnych takich nieprawidłowości lub naruszeń.”

„Wykładnia art. 2, 9, 14, 62, 63, 167, 168 i 178 dyrektywy 2006/112 należy dokonywać w ten sposób, że sprzeciwiają się one, aby w okolicznościach takich jak będące przedmiotem postępowania głównego odmówiono podatnikowi prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu dostawy towarów z uwagi na fakt, że uwzględniając przestępstwa lub naruszenia popełnione na etapie obrotu poprzedzającym tę dostawę lub następującym po niej, uznane zostało, że dostawa ta nie została rzeczywiście zrealizowana, jeżeli nie wykazano na podstawie obiektywnych przesłanek, iż podatnik ten wiedział lub powinien był wiedzieć, że transakcja mająca stanowić podstawę prawa do odliczenia wiązała się z przestępstwem w dziedzinie podatku VAT, popełnionym na wcześniejszym lub dalszym odcinku łańcucha dostaw, czego zbadanie należy do sądu krajowego”

Invoice issued by a non-existent entity

„Przepisy szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, zmienionej dyrektywą Rady 2002/38/WE z dnia 7 maja 2002 r., należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom krajowym, takim jak w postępowaniu głównym, które odmawiają podatnikowi prawa do odliczenia podatku od wartości dodanej należnego lub zapłaconego od dostarczonych mu towarów z uwagi na to, iż faktura została wystawiona przez podmiot, który w świetle kryteriów przewidzianych przez te przepisy należy uważać za podmiot nieistniejący i nie ma możliwości ustalenia tożsamości rzeczywistego dostawcy towarów, chyba że zostanie wykazane, w świetle obiektywnych przesłanek i bez wymagania od podatnika, aby dokonał ustaleń, do których nie jest on zobowiązany, że ów podatnik wiedział lub powinien był wiedzieć, iż rzeczona dostawa wiązała się z przestępstwem w zakresie podatku od wartości dodanej, czego zbadanie należy do sądu odsyłającego.”

Failure to register does not preclude deduction of input tax

„Dyrektywę 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, takiemu jak rozpatrywane w sprawie w postępowaniu głównym, na mocy którego podatnikowi odmawia się prawa do odliczenia VAT z tego względu, że podmiot, który świadczył na jego rzecz usługę i wystawił z tego tytułu fakturę, na której wyraźnie zostały wskazane wydatki i VAT, został uznany przez organ podatkowy państwa członkowskiego za nieaktywny, przy czym to uznanie za nieaktywnego zostało opublikowane i jest dostępne na stronie internetowej dla wszystkich podatników w tym państwie, jeżeli owa odmowa prawa do odliczenia jest systematyczna i ostateczna oraz nie pozwala na przedłożenie dowodów na niepopełnienie przestępstwa podatkowego lub na brak utraty wpływów podatkowych.”.

Polish judicial decisions – Due diligence

„Dla odliczenia podatku naliczonego istotne jest, by przyjęta do rozliczenia faktura VAT dokumentowała rzeczywisty obrót. Warunek taki zachodzi wtedy, gdy faktura odzwierciedla zdarzenie gospodarcze dokonane między podmiotami wymienionymi na fakturze, której przedmiotem jest towar bądź usługa opisana w tym dokumencie pod względem ilościowym, jakościowym, wartościowym itp. Innymi słowy, między rzeczywistą sprzedażą, a jej opisem w fakturze istnieć musi pełna zgodność pod względem podmiotowym, jak i przedmiotowym. Wyjątkiem od tej zasady jest możliwość odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury, która nie odzwierciedla rzeczywistości przez podatnika, który nie wiedział lub nie mógł wiedzieć, że bierze udział w czynnościach mających na celu oszustwa (nadużycia) w podatku od towarów i usług, co z kolei ocenia się z uwzględnieniem podjętych przez niego aktów należytej staranności. Tylko w wypadku zachowania należytej staranności może on domniemywać legalność tych transakcji bez ryzyka utraty prawa do odliczenia naliczonego podatku VAT. Istotne też jest, czy mamy do czynienia z tzw. pustą fakturą sensu stricto, czyli jedynie samym dokumentem, któremu w rzeczywistości w ogóle nie towarzyszy transakcja w nim wskazana, czy też taką pustą fakturą, której w tle towarzyszy realna transakcja, ale z udziałem innego podmiotu niż wystawca tej faktury (jeden podmiot faktycznie realizuje transakcje, a zupełnie inny podmiot wystawia fakturę mającą rzekomo dokumentować tę transakcję), albo wreszcie fakturą wystawioną przez firmanta, a zatem dotyczącą w istocie rzeczywistego obrotu towarami lub usługami, ale z zatajeniem wobec osób trzecich (nabywców) prawdziwego podmiotu realizującego tenże obrót.”

Lack of awareness of the connection with the crime.

„Ochrona prawna przysługuje podatnikowi, który na podstawie obiektywnych przesłanek nie wiedział lub nie mógł wiedzieć, że transakcja wiązała się z przestępstwem w zakresie podatku od wartości dodanej, czyli wykazał się należytą starannością i dbałością o własne interesy w obrocie gospodarczym.”

Examination of the taxpayer’s good faith

„Organy podatkowe, stawiając tezę o świadomym uczestnictwie podatnika w oszustwie, muszą ją udowodnić. Samo stwierdzenie cech oszustwa u kontrahenta podatnika nie może automatycznie generować wniosku o zaistnieniu świadomości oszustwa u podatnika. Organy podatkowe nie mogą więc tracić z pola widzenia sytuacji, która rzeczywiście miała miejsce u podatnika.”

Assessment of the taxpayer’s circumstances and knowledge at the time of the transaction

„Organy podatkowe nie mogą w każdym przypadku, niejako z założenia przyjmować, iż podatnik był zobowiązany do weryfikacji swoich kontrahentów. Organy podatkowe są natomiast uprawnione do oceny, czy w konkretnym przypadku podatnik powinien był takiej weryfikacji dokonać. Dla oceny tej istotne są okoliczności istniejące i stan wiedzy podatnika w momencie dokonywania transakcji.”

Due diligence of the buyer

„Przepisy prawa nie obligują podatnika do podejmowania konkretnych działań ukierunkowanych na sprawdzenie rzetelności swojego kontrahenta. Niemniej jednak podatnik chcąc skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w fakturze nabycia musi mieć świadomość, że sam fakt zakupu towaru i otrzymanie faktury nie tworzy jeszcze prawa do odliczenia podatku naliczonego, na co Sąd zwracał uwagę we wcześniejszej części uzasadnienia. Wszelkie zaniechania podatnika w sprawdzeniu rzetelności swojego dostawcy będą zatem go obciążały w tym sensie, że w określonych okolicznościach faktycznych podatnik może zostać pozbawiony prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów lub usług. To w interesie nabywcy leży bowiem sprawdzenie potencjalnego kontrahenta na tyle wnikliwie, aby ryzyko z nim związane ograniczyć do minimum.”

Good taxpayer’s faith

„Dobra wiara podatnika wykluczona jest nie tylko w sytuacji, gdy ma on wiedzę (świadomość), że bierze udział w transakcji związanej z nadużyciem podatkowym, ale też również wtedy, gdy powinien był wiedzieć, iż ma do czynienia z tego rodzaju transakcją.”

Due diligence and self-interest

„Ochrona prawna przez pozbawieniem prawa do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi, który na podstawie obiektywnych przesłanek nie wiedział lub nie mógł wiedzieć, że dana transakcja wiązała się z przestępstwem w dziedzinie podatku od wartości dodanej, czy też podatnik nie miał przesłanek podejrzewać, że dopuszczono się nieprawidłowości lub przestępstwa. Innymi słowy, ochrona ta przysługuje podatnikom wykazującym się należytą starannością i dbałością o własne interesy w obrocie gospodarczym.”

Płock Office

ul. Obrońców Helu 15
09-410 Płock

tel: +48 532 306 604


© 2019 PKMKSP
Powered by: Design-it